Rien Willems uit Assen schrijft boek na overlijden Derkje aan slokdarmkanker. ‘Zes maanden chaos in je hoofd’

Gepubliceerd:
Assen – Rien en Derkje Willems uit Assen hebben alles. Een goed huwelijk, een prachtige woning, een prima lopende supermarkt en ze vormen met hun zoon en dochter een liefdevol gezin. Het echtpaar houdt op z’n tijd van de Bourgondische levensstijl – reizen, lekker eten drinken – en geniet met volle teugen.
vorige
  • Rien Willems: 'ik hoop dat ik met mijn boek mensen, die een moeilijke periode in hun leven doormaken, tot steun kan zijn.'  - © Rene Legerstee
    Rien Willems: 'ik hoop dat ik met mijn boek mensen, die een moeilijke periode in hun leven doormaken, tot steun kan zijn.' - © Rene Legerstee
volgende

En dan komt begin vorig jaar die vreselijke onheilstijding voor de nog maar 54-jarige Derkje: slokdarmkanker. Hun wereld stort in. Het wordt een lijdensweg van slechts enkele maanden, op 24 november 2017 overlijdt Derkje. Rien (58) is kapot, probeert het immense verdriet een plek te geven. En begint te schrijven. Een afscheidsbrief aan zijn vrouw, gevolgd door meer korte stukjes en gedichten. Het mondt uiteindelijk uit in een boek: ‘Ik heb nog zo veel om voor te leven’. Het eerste exemplaar wordt op zondag 11 november om 15.30 uur in de Brasserie in Assen – waar Rien en Derkje regelmatig zaten - overhandigd aan burgemeester Marco Out. De opbrengst gaat naar de door Rien in het leven geroepen Stichting Patiëntenwelzijn Slokdarmkanker.

Verwerking

Het boek, zo zegt Rien, is tevens een vorm van verwerking. Voor hem, maar hij hoopt ook voor anderen die hun partner of een andere geliefde zijn verloren. ‘Derkje en ik waren veertig jaar bij elkaar. We waren 14 en 17 toen we verkering kregen. Ik woonde aan de Vaart in Assen, Derkje in Anreep. Samen hebben we dus alle fases in het leven doorlopen. Die band tussen ons was zó hecht. En we hadden nog zó veel plannen.’

Rien is een echte ‘supermarktman’ en werkte in allerlei functies voor Albert Heijn. Hij kreeg op een gegeven moment de kans de AH-super in de Groninger wijk De Wijert over te nemen. AH Willems werd een gezellige winkel met een vaste kern van personeel én klanten.

Eerste teken

Rien: ‘In februari 2017 was de openingsavond van de vernieuwde winkel. Het idee was dat onze zoon die zou overnemen en wij meer konden genieten van onze vrije tijd. Tijdens die avond zei Derkje ‘die champagne voelt niet lekker’. Dat bleek het eerste teken te zijn.’

Half maart bezocht Derkje de huisarts, die haar doorstuurde naar het UMCG voor onderzoek. Rien: ‘Het werd meteen duidelijk. Slokdarmkanker, en wel in de vorm dat er geen uitzicht was op genezing.’ Hij wacht even. ‘En ja, dan weet je het even niet meer. Het goede leven dat je samen hebt opgebouwd, weg. En hoe vertel je dit aan de kinderen. We waren er helemaal kapot van.’

Snel

Daarna ging het snel. De prognoses van de tijd die Derkje nog restte werden met het bezoek aan de oncoloog korter. ‘Met operatie zou het maximaal vijf jaar kunnen worden. Maar opereren was niet mogelijk. Twee jaar. Half juni kon Derkje alleen nog maar eten via een sonde, de kwaliteit van haar leven liep hard achteruit. Eind juli werd de verwachting uitgesproken dat ze de Kerst nog kon halen. Het werd uiteindelijk 24 november.’

Die laatste maanden waar Derkje doorheen moest noemt Rien absurd. ‘Die pijn waarmee zij moest zien om te gaan… Je staat ernaast en voelt je zó machteloos. Gelukkig hebben we nog een paar dingen kunnen doen samen, een reisje kunnen maken bijvoorbeeld. Naar Ameland. Zoals we altijd alles samen hadden gedaan. Werken, reizen. En we waren ook na al die jaren nog zó verliefd op elkaar. Tot de laatste dag.’

Schrijven

Na het overlijden van zijn vrouw begint voor Rien een onwerkelijke periode. Plots is hij alleen, moet het verlies zien te verwerken. ‘Toen ben ik ook gaan schrijven. De eerste zes maanden is het chaos in je hoofd. Verdriet, verdwazing. Kijk, ik ben best een rationeel mens, maar dit… Zó wreed. En ook de kinderen voelden een intens verdriet, moesten hiermee dealen. Vreselijk.’

Het boek is een venster naar zijn gemoedstoestand in die eerste zes maanden. Open en transparant. ‘Gedichten schreef ik al wel, maar dan vooral voor mezelf of voor een klein gezelschap. Nog nooit gericht aan een groot publiek. Ik verbaas me, als ik het teruglees, soms over mijn woordkeuze. Maar het waren woorden die op dat moment in me opkwamen. En hoewel ik geen geloof aanhang, geloof ik nu wel dat er meer is dan alleen dat rationele.’

Stichting

Naast het boek heeft Rien de Stichting Patiëntenwelzijn Slokdarmkanker in het leven geroepen. Daarmee wil hij geld inzamelen dat ten goede komt aan onderzoek, maar ook besteed wordt aan de relatief kleine groep mensen in Nederland, die op jonge leeftijd met slokdarmkanker wordt geconfronteerd.

‘Kijk, ik begrijp best dat men dit in het ziekenhuis serieus benadert. Maar de omgeving is zó somber en er wordt zó gedempt gesproken… Aan die omgeving zou ik wel iets willen veranderen middels bijvoorbeeld een wat vrolijkere ruimte. Daarnaast is er dus dat geringe aantal jonge patiënten met slokdarmkanker. Via de stichting wil ik daar aandacht aan schenken. Voorlichting geven, mensen helpen. Dat is ook allemaal te lezen op de website van de stichting, www.stichting-ps.nl.’

Steun

Het boek ‘Ik heb nog zo veel om voor te leven’ is vanaf volgende week verkrijgbaar bij de Bruna in Assen en bij Van der Velde Boeken en kost 20 euro. De volledige opbrengst gaat dus naar de stichting. ‘En ik hoop’, besluit Rien, ‘dat ik met mijn boek mensen, die eveneens een moeilijke periode in hun leven doormaken, tot steun kan zijn. Enige troost kan bieden. Want wie zoiets heeft meegemaakt, begrijpt precies vanaf welke emotionele puinhopen je weer overeind moet zien te krabbelen.’

Tekst: Robbert Willemsen