Mannes waakt over Assen

Gepubliceerd:
Column - Ik herzie niet snel mijn mening, maar wat de houten stationshond Mannes betreft ga ik dat toch doen.
vorige
  • © AC.nl
    © AC.nl
volgende

Vooropgesteld, het blijft levensgevaarlijk om een kunstcommissie de vrije hand te geven. De volksvertegenwoordiging van een gemeente moet altijd het laatste woord hebben, als er zaken spelen die de hele gemeenschap aangaan en veel belastinggeld kosten.

Toen Mannes aanvankelijk uit de hoge hoed kwam als beeldbepalend kunstobject in het nieuwe stationsgebied, was ik op z’n minst gezegd sceptisch. En velen met mij. De eerste schets gaf een zwarte hond te zien, ruim zes meter hoog.

Het leek wel een dreigende Dobermann.

En de combinatie zwart en hond deed me meteen denken aan een uit de kluiten gewassen visitekaartje voor de architect van het stationsgebouw, De Zwarte Hond.

De kleur werd op last van de gemeente daarom wel aangepast en toen ik enkele maanden geleden de eerste foto’s zag van Mannes in de werkplaats van Waddinxveen, werd ik al wat milder. Daar stond een – weliswaar nog steeds reusachtige – hond met de uitstraling van een trouwe lobbes. Maar wel fier op de poten en met een waakzame uitstraling.

Maandagavond kregen we de tip dat Mannes de volgende ochtend naar Assen zou komen. Dus stonden fotograaf Bert Visser en ik al voor zeven uur klaar bij het station. En ja, Mannes heeft wel wat. Hij valt in elk geval op door zijn grootte en eerlijk: ik vind ‘m mooi geworden. Het is in elk geval een hele verbetering vergeleken met dat spuuglelijke stuk ijzerwerk dat voor dat nog lelijkere station stond.

Daar liep je ook zó aan voorbij, ik miste het niet eens toen het was weggehaald. Mannes zal in elk geval menig Assenaar én bezoeker stil doen staan, hij is eenvoudig niet over het hoofd te zien.

Ik maak me nog steeds wel zorgen wat er met de trouwe viervoeter gaat gebeuren over tien jaar, als de gemeente het onderhoud moet overnemen. Lijkt me een kostbare aangelegenheid om dat mooie hout in goede conditie te houden.

Maar verder… Welkom Mannes. En ook al heb je slechts een dunne verbintenis met deze streek via een wat vaag verhaal uit de Drentse oudheid, laten we het dan zo zeggen: je hoort nu nog niet bij Assen als Bartje en de motoren, maar je kunt wel uitgroeien tot iets wat zich in dat rijtje gaat scharen.

Mannes, de waakhond van Assen.